Amandelbloesems

Vrijdag 6 februari, La Murta

Vanochtend was het tijd om op pad te gaan. Onze wc zat bijna vol en ook wat vers water kon geen kwaad. Op een site had ik uitgevonden dat bij een tankstation aan de A 30, zo’n 17 km verderop alles gedaan kon worden. Nadat we diesel getankt hadden gingen we op zoek naar de service, maar hoewel het op de site stond was het er niet. We moesten daarvoor doorrijden over de berg naar Murcia. Daar vonden we een plek waar we al eens eerder geweest waren en waar we alles konden lozen én water tappen. Na tien minuutjes waren we klaar en bedachten dat we niet dezelfde weg terug wilden rijden naar La Murta, maar om de berg heen. Dat ging prima. Aan de andere kant waren talloze citrusboomgaarden tussen de weg en de berg. De bomen stonden keurig in het gelid en bij de meeste boomgaarden was al geoogst.
Vanmiddag hebben we een fietstocht gemaakt. Met een grote boog naar Fuente Alamo de Murcia. Onderweg zijn we nog bij een golfclub gaan kijken. Het was weer zo’n afgesloten geheel met een poort en bewaker. We mochten doorrijden van hem. De woningen waren allemaal heel groot en het hotel aan het eind van de weg zag er luxueus uit. De baan lag er mooi bij. Deze luxe vertaalt zich natuurlijk naar de greenfee en de prijzen zijn dusdanig hoog dat wij het er niet van af spelen. We komen wel weer een andere baan tegen.
Vlak voor Fuente kwamen we langs het kerkhof. Dat is zo anders dan in Nederland. De hele begraafplaats staat vol met huisjes. In die huisjes worden de overledenen bijgezet. Er zijn allemaal straatjes, het lijkt net een klein dorp.
In Fuente hebben we boodschappen gedaan, daarna moesten we weer 17 km tegen de berg op om bij de camper te komen. Genoeg beweging gehad vandaag.

Zaterdag 7 februari, La Murta

In het dorpshuis was er vanochtend veel reuring. In de grote zaal stonden allemaal tafels en die werden, net zoals in het voorste deel, allemaal gedekt. Zo te zien komen er vandaag veel mensen. Na de koffie vroegen we of we onze fietsaccu’s mochten opladen. Dat was geen enkel probleem. Met onze reserveaccu’s zijn we vandaag op pad gegaan. Eerst een heel stuk fietsen tegen de berg op en steeds verder de bergen in. Het was een steil pad, maar het was verhard en aan weerszijden zagen we regelmatig amandelboomgaarden. Waar de verharde weg eindigde zetten we onze fietsen neer om aan een wandeltocht om de berg heen te beginnen. Op de kaart waren daarvoor zwarte lijntjes ingetekend. Dat hebben we geweten🤣🤣 Het waren klim- en klauterpaadjes in het kwadraat, over los gesteente recht tegen de helling op die wel 26% was. Dat vonden we toch wat te gortig worden, dus besloten we om terug te lopen naar het brede pad. Maar niet voordat we de toren die hoog boven het geboomte uitstak hadden bezocht. Er stonden allemaal oude ingestorte gebouwen omheen, maar we konden niet echt ontdekken waarvoor alles gediend had. Ook was er een hele diepe waterput waar nog water onderin stond. Wij vroegen het aan een meneer en die vertelde ons dat het om een oude gipsfabriek ging. Tussen 1850 en 1930 werd er in  deze omgeving op meerdere plaatsen gips gedolven. Dat moest eerst in een grote oven verhit worden, zodat al het water wat door het gips werd vastgehouden verdampte. Daarna kon het verder verwerkt worden. Vandaar deze grote schoorsteen. Met deze kennis hebben we het pad een stuk de andere kant opgelopen, dat was een stuk beter te doen, maar we hebben niet de hele geplande tocht gelopen. Het was prachtig bovenin de bergen en zittend op een paar ruwe stenen in de zon hebben we onze lunch gegeten. Dat was nog eens een luxe. Daarna terug naar de fiets. Terugrijdend merkten we pas hoe stoer wij vanochtend geweest waren om deze steile helling te bedwingen. Terug bij de camper zijn we weer in het dorpshuis beland. Dat zat inderdaad vol met gasten aan de maaltijd. Grappig om te zien dat op zaterdag een groot deel van het dorp hier komt eten.

Zondag 8 februari, La Murta

Ook vanochtend waren weer alle tafels gedekt in het dorpshuis. Het was ook al aardig druk op de parkeerplaats, maar dat ging voornamelijk om wandelaars die van de bloesem kwamen genieten. Wij gingen na de koffie een wandeling maken. Het was weer prachtig door de boomgaarden heen. De meeste amandelbomen zijn nu op z’n mooist. We liepen een heel eind het dal in om met een grote boog weer terug te keren. Het dorpshuis zat inderdaad stampvol. Dat was vast de andere helft van het dorp.  Zeker 60 tot 70 gasten. De bediening moest heel hard lopen om iedereen te kunnen bedienen. Het zag er allemaal heel gezellig uit. Ook onze laatste accu was nu opgeladen. Nu liggen er weer 4 accu’s klaar voor volgende fietstochten. 
En terwijl wij hier heerlijk wandelden raasde storm Marta overeen groot deel van Spanje en bracht weer veel wateroverlast. Er lijkt geen einde aan die stormen te komen. Wij blijven voorlopig in deze hoek…….