De woestijn van Albanilla

Maandag 19 januari, Fortuna

Na een prima nacht zijn we vanochtend op de fiets gestapt om naar Abanilla te rijden, een mooi dorp een half uur hier vandaan. Het is een leuk dorp waar genoeg te zien valt, maar eerst wilden we natuurlijk koffie hebben. Nout vroeg aan twee agenten waar we een café konden vinden en die zeiden rijd maar achter ons aan. En zo kwam het dat wij onder politiebegeleiding door de smalle straatjes van Abanilla fietsten. Na een paar minuten fietsen werden we keurig bij het café afgeleverd. Daar hebben we de kaart die we bij de info gehaald hadden bestudeerd. Na de koffie zijn we eerst naar  de beschilderde trappen gelopen, dé attractie van het dorp. Ze hebben dat leuk gedaan, die 190 treden omhoog naar het Christusbeeld boven op de berg kleurrijk beschilderen. Boven hadden we een fantastisch uitzicht rondom op de omgeving, we konden kilometers ver kijken. Op de terugweg hebben we nog wat andere dingen bekeken, de mooi betegelde fontein, de wasplaats en een mooie voorgevel van een oud pand uit de 18e eeuw. Op een bankje naast de kerk, die was helaas niet geopend, hebben we onze lunch gegeten. 
Op de terugweg wilden wij een wandeling maken in het gebied van de Abanilla woestijn. Voordat wij echter aan het begin van de wandeling kwamen zagen we een Nederlands busje tot aan de assen in de modder op een zijweg staan. De navigatie had “gezegd” dat ze daar moesten afslaan. Niet zo’n heel slimme actie, zeker omdat het gisteravond nog behoorlijk geregend heeft en dit landschap al snel in een modderpoel verandert. Er stond een Duits busje bij en die probeerde hem los te trekken. Dat lukte wel, maar er werd zo hard gas gegeven dat de Nederlandse bus aan de overkant van de weg weer in de prut belandde. De rubberen oprijplaten zaten onder de blubber en hielpen niet. Na een aantal pogingen om ze los te trekken is dat uiteindelijk gelukt. Ze zullen vanavond heel wat modder weg te poetsen hebben.

De wandeling was in een bijzonder landschap. Miljoenen jaren geleden was dit landschap de bodem van een zee. De bergen bestaan eigenlijk uit hard opgedroogde modder, het lijkt op steen, maar het water vreet er kleine stroompjes in . Zodra het regent wordt het hele landschap één grote blubberpoel waar je eigenlijk niet meer kunt lopen. Het kleeft ook in grote klonten aan je schoenen. Het gebied is heel onvruchtbaar, er groeien alleen wat kleine graspollen. Het was wel heel bijzonder om te zien en daar doorheen te lopen.

Dinsdag 20 januari, Fortuna

 Vannacht waaide het behoorlijk hard, dat zijn vast de uitlopers van storm Harry die aan de oostkust bezig is. Wij hebben er gelukkig geen last van. Vanochtend zijn we op de fiets naar Fortuna geweest, dat dorp ligt nog 4 km verderop. Na een prima kop koffie in een heeeerlijk warmgestookt restaurant gingen we op zoek naar de camperwinkel. Die hadden we al snel gevonden, we hebben daar fijn even rondgeneusd. Voor de rest van de boodschappenlijst moesten we bij de bouwmarkt zijn. Altijd leuk om daar rond te kijken. Je komt dingen tegen waarvan je niet wist dat je het nodig had😄. Tegen de tijd dat we daar klaar waren was de zon doorgekomen en hebben we heerlijk buiten op het terras een broodje gegeten.

Vanmiddag zijn we naar de thermen van Fortuna geweest. Het thermale water van Los Baños de Fortuna gaat terug tot de Romeinse tijd, toen het werd geroemd om zijn helende eigenschappen. Het water was inderdaad heerlijk warm, badtemperatuur, en we hebben daar heerlijk anderhalf uur liggen weken. Ik ben voor de komende tijd wel schoon!!

Woensdag 21 januari, Casas Nueva (gem Mula)

Gisteravond hadden we wel last van Harry. De camper stond te bonken op de harde windvlagen en toen we net in bed lagen bedachten we dat het misschien toch handiger was om de camper te verzetten. We zochten een plekje achter een enorme Zwitserse camper, die kon mooi als windbreker dienen. Dat heeft een hoop geholpen.

Vandaag weer op pad. Onderweg zien we regelmatig typische zandbergen met uitgesleten groeven er in. Soms staat er een huis bovenop. De vlakte is een hobbelig geheel met allerlei vreemd geformeerde bergjes  en is een aaneenschakeling van akkers , boomgaarden , dorpen en woeste gebieden waar weinig groeit. Halverwege de dag komen we aan bij Casas Nuevas. Het is echt een heel klein dorp, maar ze hebben een prima camperplek aangelegd waar water en een loosplek is. We staan onder de bergen van de Sierra Espuna, een mooi gebergte waar we al eerder gelopen en gefietst hebben, maar dan vanaf de andere kant. Vanmiddag maakten we een wandeling in het dal tussen de amandelboomgaarden door. Het moet vast prachtig zijn als al die bomen binnenkort in bloei staan.