Zonnig afscheid van Corsica

Sisco, 27 oktober

We kregen vannacht een aantal zware onweersbuien te verwerken. De stroom viel uit, gelukkig doet de koelkast het ook op de gasfles. De hele dag regen die voor vandaag voorspeld was viel echter mee. Het was wel zwaar bewolkt en er was ook zo nu en dan een bui, maar we hebben  prima Bastia kunnen verkennen op de fiets. Het is een langgerekte stad langs het water, waarvan het midden bestaat uit de historische kern op een uitstekende rots, met vesting, kerk en bijbehorende smalle straatjes. Aan de randen van deze kleine historische kern staan ook nog oudere gebouwen, sommige mooi aan de buitenkant, maar vaak zien ze er toch wat armetierig uit. Echtvergane glorie.  Wij vragen ons wel eens af of we hier onze aangeharkte Nederlandse huizen en tuinen mee moeten vergelijken. Het is gewoon anders.
Naast de grote haven waar de ferries aanmeren en vertrekken is er ook nog een kleinere haven voor de pleziervaart en de vissersschepen. Rondom deze haven is een wandelboulevard waar aan alle kanten restaurantjes zijn. Dit havengebied is een heel gezellig deel van deze stad, het ligt vlak achter de winkelstraten. In de buitenwijken staan veel modernere gebouwen en daar beginnen ook de grote villa’s te verschijnen. Natuurlijk was het vandaag niet zo druk in de stad, omdat het zondag is. Toch was het  leuk om hier een poosje doorheen te fietsen. 

Sisco, 28 oktober

Vandaag was het weer gewoon zonnig. Toch wel fijn om de laatste dag lekker weer te hebben. We maakten een prachtige wandeling over een lange stijgende bergkam die vanaf de kust het land inloopt. Toen we hoog genoeg waren hadden we uitzicht op twee mooie dalen. Omdat de bergen hier pas verderop in het land zo steil worden is er wat ruimte voor weilanden, een beetje akkers en een paar dorpen. Na drie kwartier klimmen kwamen we bij een gebouwtje wat een oude bijzetplaats voor overledenen bleek te zijn. Wij vonden vooral de plek heel bijzonder, omdat we al zo’n tijd over een uiterst smal en rotsig geitenpaadje liepen. Wat een moeite hebben mensen zich in het verleden getroost om een mooie plek voor hun overleden geliefden te creëren. Wij hebben deze weken op de meest bijzondere plekken, maar ook gewoon langs de weg tussen twee dorpen in heel veel van die grafhuisjes gezien waar vaak meerdere personen uit één familie liggen. Natuurlijk zijn er bij de kerken ook “begraafplaatsen”, maar er zijn echt heel veel losstaande huisjes, vaak prachtig gebouwd met veel versieringen en hekken er omheen. 
Onze wandeling ging verder over de bergkam. Op het hoogste punt met het mooiste uitzicht hebben we op een steen zitten eten. De terugweg ging over eerst een zandweg, later een geasfalteerd weggetje. We kwamen door kleine dorpjes waar vaak nog huizen staan die zo uit een sprookjesboek lijken te komen. Gewoon van opgestapelde stenen. Heel mooi om te zien.

Op de terugweg deden wij de bakkerij nog aan. Ze hebben daar zulk prachtig gebak en vooral haloweengebakjes staan. Wij konden de verleiding niet weerstaan en hebben bij een kop koffie heerlijk gebak zitten eten. Vanavond hebben we wat voorbereidingen getroffen om morgen bijtijds te vertrekken. We moeten om 06.00 uur wegrijden om op tijd in de haven te zijn. En dan zit ons Corsica avontuur er weer op.

We hebben enorm genoten van dit eiland met z’n woeste, grillige groenbegroeide binnenlanden, de prachtige kusten, de lieflijke baaitjes met helderblauw water, mooie dorpjes hoog op de hellingen vastgekleefd en ook de bijzonder smalle wegen met de 100.000 bochten hadden hun charme. We hebben hier een paar heerlijke weken doorgebracht.

Como, 29 oktober

Zo vroeg opstaan doen wij tegenwoordig niet zo vaak. Om 6.00 uur rijden we naar Bastia. We zijn ruim op tijd om aan te sluiten in de grote rij die op de boot staat te wachten. Ze werken keurig op tijd, om 8.15 uur varen we af. We kijken nog even naar zonnig Corsica en installeren ons dan op het grote open achterdek van het schip. Het weer is echt prima, we kunnen de hele reis buiten blijven zitten. Dat is wel wat anders dan de heenreis. We rijden om 14.00 van de schuit af en rijden richting Parma. Het is een prachtige omgeving door de heuvels. Na Parma, richting Milaan wordt het vlak en saai. Veel grote masten, bedrijven en wat dorpen. We belanden rijdens het spitsuur op de ring rond Milaan. Niet zo’n beste planning, het kost ons ruim drie kwartier om voorbij deze stad te schuifelen. Daarna lost de file gelukkig op en we rijden door naar Como. Mooi om de lichtjes om het meer heen te zien bij avond. Het was alles bij elkaar best een flinke rit. We belanden bij een pizzeria en hebben na de maaltijd een discussie met een mevrouw die ons asociaal vindt omdat we zoveel parkeerruimte gebruiken.  De plekjes bij de pizzeria zijn nogal smal, dus we hebben inderdaad dubbel geparkeerd. Dat kon ook gemakkelijk toen we kwamen, het was bijna leeg daar. In de avond is er blijkbaar meer ruimte nodig. Om een hoop gezeur te voorkomen verkassen we naar een plekje wat verderop bij de sportvelden. Daar zijn genoeg plekken waar je ook met de camper mag staan.