Op huis aan

Como, 30 oktober.

Het is deze week prachtig weer hier in Como en we besluiten om nog een dag te blijven hangen om van dit lekkere weer te genieten. Zodra we de bergen overgaan wordt het meteen een stuk minder en zeker koeler. Hier lopen we nog in ons shirt bij 21 *. We zoeken even op internet en zien  al snel dat Bellagio het mooiste dorp moet zijn aan het Comomeer. Het ligt op een grote landtong op het punt waar het meer zich in tweeën splitst. Nog even verder zoeken en we hebben uitgevonden dat we met de bus een stuk noorderlijker kunnen komen en dan met een klein veer kunnen oversteken naar die landtong. We moeten eerst nog een stuk lopen om bij de bushalte te komen. Het is even zoeken, maar we staan er op tijd en zowaar verschijnt de bus ook nog. We vragen de buschauffeur om ons te waarschuwen als we er uit moeten en drie kwartier later is het zo ver. We moeten een klein stukje teruglopen naar de pont en kunnen van daar af de landtong met het dorp al zien liggen. Het is inderdaad een prachtig dorp op een mooie plek. De huizen en hotels zien er zeer goed onderhouden uit, het zijn vaak mooie klassieke panden. Vanaf de boulevard lopen smalle trappen naar boven. Aan weerszijden zijn winkeltjes en restaurantjes met soms een enkele tafel buiten. Meer ruimte is er ook niet. We belanden op het plein bij de kerk. Daar zit ook de tourist info waar we een plattegrond halen. We slenteren op ons gemak naar de punt waar we zicht krijgen op het andere deel van het meer. Het uitzicht naar het noorden is ook fantastisch met het meer op de voorgrond en machtige bergen die daar bovenuit steken. Op de hellingen talloze dorpjes. Soms is er tot hoog op de helling gebouwd. Bellagio is een echt mondain luxedorp. Er zijn veel mooie winkels met prachtige artikelen. Duidelijk gericht op de vermogende toeristen. Dat zullen er best een hoop zijn, met name in de zomer, als we kijken naar de grote en prachtige hotels die hier staan. We horen ook veel verschillende talen om ons heen, vooral toeristen uit de Slavische landen, maar ook veel Amerikanen en Duitsers. Er zijn zelfs restaurants die menukaarten in het Russisch hebben. Vanmiddag hebben we een poos op een terras aan de boulevard gezeten met zicht op het meer en de vele boten die hier af- en aanvaren. Het is een gezellige drukke bedoening. Grote groepen mensen lopen over de boulevard, het is altijd leuk om daarnaar te kijken. Om vier uur nemen we de boot die ons in anderhalf uur weer moet terugbrengen naar Cernoggio. Het is echt een veerdienst, we leggen aan bij diverse plaatsen langs het meer. Het laatste half uur is het behoorlijk fris aan boord. Op het water is de wind goed te voelen en als de zon achter de bergen zakt neemt de temperatuur snel af. Gelukkig moeten we nog een half uur lopen voor we bij de camper zijn. Dan zijn we wel weer bijgekomen. 
 

Dambach-la-Ville, 31 oktober

Het is stralend weer als we wegrijden en binnen de kortste keren rijden we Zwitserland in. Wat een prachtig land is dat toch. Machtige bergen met grimmige rotsentoppen, mooie groene alpenweides, kleine dorpjes verspreid over de hellingen en het dal. We genieten van het steeds wisselende decor. De reis gaat voorspoedig en omdat het zo mooi helder is besluiten we om over de Gotthardpas te rijden in plaats van door de tunnel. We zien de weg al van ver als een heen-en weer gaande streep op de machtige helling lopen. De weg is breed en goed aangelegd en het is erg rustig. We hebben wel lastiger paswegen gereden dan dit. We rijden regelmatig door galerijen die gebouwd zijn om geen last te hebben van vallend gesteente of sneeuw. Het is een onwaarschijnlijk mooi landschap met geweldige uitzichten. Als we bijna boven zijn krijgen we een mooi doorkijkje naar de oude weg. Die slingert als een hoop spaghettislierten de berg op. Daar zal vroeger heel wat tijd ingezeten hebben om de berg op te komen. Bovenop de pas staan wel wat auto’s, maar het is vrij rustig. We lopen een half uurtje rond om al het moois om ons heen goed te bekijken. Met dit heldere weer kunnen we heel ver kijken. Het is wel jammer dat precies op pashoogte een paar lelijke windmolens zijn gebouwd. Dat bederft het uitzicht een beetje. 
Aan de andere kant rijden we naar beneden door een heel lange, smalle kloof. We zakken redelijk snel de berg af en op een gegeven moment zien we een dal waar de wolken nog heel laag hangen. We verbazen ons erover, omdat de zon nog heerlijk schijnt, dan zouden die wolken moeten oplossen. Als we nog lager komen duiken we die wolken in. Het blijkt het begin van een uitgebreid wolkendek te zijn wat vandaag niet meer verdwijnt. Het was wel een vreemde gewaarwording om daar zo in te rijden. Gelukkig is het droog gebleven, zodat we een eind hebben kunnen rijden.

Ramscheid, 1 november

Het landschap van vandaag is weer heel anders dan gisteren. We rijden door een heuvelachtig landschap met afwisselend groene weides en bosstroken of bossen. Die bossen zijn mooi gekleurd in deze laatste dagen van de herfst. We rijden soms door gouden tunnels van gekleurd blad. Prachtig!
We merken vandaag wel dat we niet in de katholieke sfeer zijn opgevoed. We wilden nog wat boodschappen doen, maar alle winkels waren dicht en de dorpen en steden waren erg rustig. We kwamen er achter dat het vandaag Allerheiligen is en dat daarom alles is gesloten. Weer wat geleerd. We reden op weg naar Ramscheid vanmiddag nog langs bij Lien en Rinus om even bij te praten bij een kop koffie. Altijd gezellig. Daarna restte ons nog drie kwartier rijden naar Ramscheid. Natuurlijk komen we dan vlak bij de Belgische grens en daar staat 20 meter verderop een Delhaize. Die is meestal op zondag geopend en vandaag dus ook. Hier werd ons boodschappenvraagstuk dus opgelost. Het is heerlijk om weer in het huisje hier te zijn. De komende dagen ziet het weer er droog uit, dat is mooi meegenomen!

Ramscheid 4 november

Het is fijn om onze mooie reis af te sluiten met een paar dagen Ramscheid. We hebben de camper uitgemest en van binnen gepoetst. Verder genoten van het mooie weer en de enorme rust hier. Op de wandelingen is goed te zien dat de herfst hier een stuk verder is dan in het zuiden. Veel bomen hebben hun blad al verloren, andere hebben nog mooi gekleurde blaadjes. Het ruikt lekker in het bos, een beetje kruidig, de echte herfstgeur. Een enkel laat bloemetje doet nog dapper een poging om wat kleur te brengen in de grasranden. Er liggen grote  stapels gezaagd hout. De letterzetter heeft hier ook huisgehouden en daarom moeten er veel sparren die aangetast zijn omgezaagd en verwijderd worden om besmetting te voorkomen. Wel zien we dat ook weer hele percelen opnieuw zijn ingeplant met nieuwe bomen. Nu met een mix van verschillende soorten om het bos wat minder kwetsbaar te maken. Morgen gaan we op huis aan. We kijken terug op een fijne reis met veel verschillende landschappen en heel veel indrukken. Wat het extra leuk maakt is dat zoveel mensen met ons meelezen en reacties geven. Dank daarvoor.