Terug in Spanje

Maandag 9 maart, Porto

De binnendoorweg van Palhaça richting Porto is redelijk saai. Het is eigenlijk één groot lint van dorpen, huizen en bedrijven. Je mag vaak niet harder dan 50km en om de paar honderd meter is er een drempel waar je maar met 30km overheen mag. Tel daarbij op dat de wegen behoorlijk smal zijn en er erg veel gaten inzitten. Ook het weer zat niet echt mee vandaag. Er waren veel buien en aardig wat wind. De camperplaats ligt iets ten  noorden van Porto en is lekker ruim. We lopen hier vandaan zo naar de zee en de boulevard. Het leverde een prachtig schouwspel op van een wilde zee die op de rotsen breekt met op de achtergrond een heel donkere lucht van de volgende bui.  Tijdens zo’n plensbui zijn wij maar even een restaurant ingedoken. Morgen gaat het beter worden. Zeggen ze. 
 

Dinsdag 10 maart, Porto

Het concept van uber en een fietstocht door de stad is ons zo goed bevallen dat we het vandaag nog eens dunnetjes overdeden in Porto. Ook hier liep het gesmeerd met de uber. En vanochtend maakten we weer een begeleide fietstoer door de stad. Op de kades onder  de grote brug wemelt het van de mensen. Er staan rijen van mensen die met een rondvaartboot mee willen. De terrassen  rijgen zich aaneen en er zijn ook veel mensen die proberen iets te verkopen. Natuurlijk hebben we weer talloze oude gebouwen en veel kerken gezien. En weer veel verhalen gehoord. Gelukkig was het droog en hadden we zo nu en dan wat zon. Vanmiddag zijn we kriskras door de stad gelopen. Wij vonden Porto mooier en gezelliger dan Lissabon. Nu zijn wij wel weer even klaar met de steden. Morgen rijden we denk ik weer het groen in.

Woensdag 11maart, Cortegada

Vanochtend hebben we rustig aangedaan. Op ons gemakje opgestaan, sanitair gedaan en toen weer op weg. We gaan richting het noorden en willen vandaag weer in Spanje uitkomen. Het is een mooie rit. Het is opvallend dat de natuur er toch wat anders uitziet als we weer in Spanje rijden. In Noord Portugal kregen we weer wat bergen, veelal bedekt met eucalyptussen. Die zien we in Spanje veel minder. Het dorpje waar we uiteindelijk belanden ligt wel in bergachtig gebied aan een grote rivier, maar is klein en er valt weinig te beleven. Wel hebben ze iets buiten het dorp een prima camperplek aangelegd. We staan hier alleen. Heerlijk rustig. 
 

Donderdag 12 maart, Cotelas

Dit noordelijke gebied staat er om bekend dat het weer nogal grillig kan zijn. Het is ook niet voor niets zo mooi groen. Voor vandaag zijn de verwachtingen prima met zon in de middag en rond de 20*. Dat lijkt ons de perfecte conditie om weer eens een golfbaan aan te doen. We belanden  bij de golfbaan in de heuvels vlakbij Ourense. Nout heeft meteen het idee dat we hier al eerder geweest zijn, ik heb werkelijk geen notie. Naarmate wij vorderen op de baan komen er wel enkele flarden van herinneringen terug, terwijl Nout soms precies weet hoe een hole in elkaar zit. Ik heb het vast allemaal verdrongen😂😂. Voordeel is wel dat deze baan weer als nieuw is voor mij. Het spelen gaat weer wat beter dan de vorige keer, dat is bemoedigend. Op het terras in de zon bekijken we waar we naar toe willen voor de nacht. Op een half uur rijden is een prima plek. Maar voordat we daar zijn beleven we eerst een spannend avontuur. We rijden over een heel smalle weg vanaf de golf naar beneden. Nu doen we dat wel vaker, maar als we nu bij het dorpje aankomen waar we doorheen moeten lijkt de weg wel heel smal en ook nog met een bocht er in. We besluiten om een heel stuk achteruit omhoog te rijden door de smalle straat waar ook nog auto’s geparkeerd staan. Nout doet dat met verve, maar op een goed moment komt de rook onder de motorkap vandaan. Dat lijkt ons niet echt gezond en we blijven een half uur staan om de boel te laten afkoelen. Nout loopt ondertussen naar beneden om de doorgang nog eens goed te bekijken. Verder achteruit omhoog is denken we een te grote belasting voor de auto. Als hij terugkomt is de boel wel afgekoeld en gaan we toch proberen door de smalle doorgang te komen. Het is best heel spannend en op een goed moment nemen we net een stukje dakgoot mee. Er gebeurt gelukkig niets en na een paar bochten wordt de weg weer iets breder. Dit soort spannende dingen moeten  we maar niet te vaak doen. Na een half uur over normale wegen zijn we bij de camperplek. Deze is door de gemeente aangelegd en er is water en stroom, we kunnen lozen en er zijn douches en toiletten. En dat alles gratis. Dat is nog eens gastvrij. Er staat één camper, dus het zal wel lekker rustig zijn vannacht.