Mula

Maandag 9 februari, Camposol

We staan vandaag bijtijds op om dit fijne plekje te verlaten. We hebben een golftijd gereserveerd op een baan een half uur rijden verderop. We zien al snel dat we hier een goede week geleden ook al waren om boodschappen te doen bij de grote supermarkt die hier vlakbij de weg zit. Nu rijden we verder langs de nieuw aangelegde dorpen naar de golfbaan. Ook dit herkennen we, we waren hier een paar jaar geleden ook al eens. Bij de balie van de receptie komen we de marshall tegen en het eerste wat hij tegen me zegt is dat ik niet met een spijkerbroek de baan in mag, omdat ze kledingvoorschriften hebben. Een welkom was misschien wel aardig geweest en dan daarna de boodschap. Het had wat vriendelijker gekund. Van zo’n directe afwijzende en negatieve benadering gaan mijn haren meteen overeind staan. Ik heb hem uitgelegd dat je in een camper alleen het hoogstnodige bij je hebt. Hij sputterde nog wat en vertelde toen dat ik alleen voor deze ene keer zo de baan inmocht. Alsof ik een stout kind was🤨

We hebben daarna heerlijk over de baan gezworven, heel vaak naar ballen moeten zoeken in de stekelige struiken die meteen naast de fairways liggen, om nog niet te spreken van de vele kloven waar we ballen in zagen verdwijnen. We kwamen allebei met een zonverbrand hoofd de baan af. Dat was wel even wennen. Volgende keer toch maar de zonnebrandcreme gebruiken😁. Na de golf zijn we teruggereden naar de supermarkt en hebben daar weer voor een aantal dagen ingeslagen. Zo kunnen we weer voor een tijdje in een klein dorp in de bergen verdwijnen.

Dinsdag 10 februari, Mula

Over een prachtige weg door de Sierra Espuña zijn we in Mula beland. Het is een grote parkeerplaats aan het uiteinde van Mula in de buurt van scholen, sportvelden en een zwembad. Het prettige is dat we hier kunnen laden en lossen, een prima voorziening van deze gemeente. We lopen vanmiddag een rondje door de stad. Het oude gedeelte ligt het meest tegen de berg aan waar bovenop het kasteel staat. Er staan natuurlijk veel oude gebouwen, sommigen zijn prachtig opgeknapt, maar er is toch ook aardig wat verval te zien. Het plein bij de grote kerk en het stadhuis ziet er prima uit. Hier staat ook het beeld van de trommelaars die zich voornamelijk met de paasprocessies laten horen. De buitenkant van de stad bestaat uit modernere gebouwen. Er waren aardig wat winkels in de stad, maar tijdens de siësta zit de hele boel natuurlijk dicht.

Woensdag 11 februari, Mula

Van Murcia loopt de Via verde Noroest naar Caravaca de la Cruz. Het is een voormalige spoorlijn die in 1933 geopend werd en dienst heeft gedaan tot 1971. Daarna nam het wegtransport de dienstverlening over. De rails is verwijderd en het traject is geschikt gemaakt voor wandelaars en fietsers. Vandaag fietsten wij vanuit Mula op en neer naar Alguazas. Het is geen glad geasfalteerd stuk wat wij vandaag gefietst hebben, het bestond voornamelijk uit aangestampte modder waar vaak nog diepe sporen in stonden. Ook waren er stukken waar de weg bezaaid lag met keitjes. Maar stoer als wij zijn, zijn we dapper doorgefietst tot in Alguazas. We reden door een bijzonder landschap. Kale heuvels, soms met onnavolgbare vormen, kloven op de meest bijzondere delen en veel zand/steenheuvels, waar soms nog huizen bovenop zijn gebouwd. In de dalen zijn regelmatig huizen te zien, natuurlijk in de buurt van de rivier. Ook waren daar veel boomgaarden. Wij fietsten langs een boomgaard waar mandarijnen geoogst werden en kregen een handvol van dit lekkers mee. Verser kun je het niet krijgen! 

We dronken koffie in een piepklein dorpje een klein stukje van de route af. Het leek wel of de mensen daar nog nooit iemand van buitenaf hadden gezien. Ze hebben ons de hele tijd zitten aangapen😄. In Alguazas hebben we heerlijk in de zon op een bankje op het grote plein gezeten voor onze lunch. Het was vandaag wel 23*. Heerlijk!! 
De terugweg was grotendeels hetzelfde als de heenweg, alles bij elkaar goed te doen, maar wel vermoeiend. We hebben er ruim 55km en 480 hoogtemeters op zitten. Daar zijn we heel tevreden mee.