Oude filmlocaties

Maandag 13 januari, Albaricoques.

De eerste vijf kilometer fietsten we nog tussen de plastic kassen door, daarna werd het landschap minder rommelig, hoewel er onwaarschijnlijk veel plastic flessen en blikjes in de kant liggen. We gingen gestaag heuvelop, links en rechts grijsgroene heuvels met zo hier en daar stekelige planten. Ook veel stukken kale grond. Er is hier niet veel kleur te ontdekken, soms staat er tussen de stenen een klein plantje uitbundig haar best te doen om wat bloemetjes te produceren. In dit grauwige landschap staat zo nu en dan een eenzaam huis, vaak met een groot hek aan de weg en een lange oprijlaan. Voor de lunch zijn we even een dorpje ingedoken. We zochten een beschut plekje, omdat er een nare koude wind staat. We vonden een bankje in de zon en uit de wind op het kleine kerkplein. Het tweede deel van de tocht voerde door het natuurgebied van Cabo de Gata. Ook hier waren er grauwe heuvels. We kwamen langs een aantal oude en vervallen boerderijen. Een paar daarvan schijnen gebruikt te zijn bij het maken van westerns, evenals een aantal huizen in het dorp. Er stond een groot bord naast in welke films de locaties allemaal gebruikt zijn en dat loopt van de zestiger jaren tot ongeveer 2010. Het zegt mij niets, maar er zijn mensen die helemaal blij worden als ze al deze locaties in werkelijkheid zien. Wat wij dan wel weer interessant vinden zijn de grote waterbekkens met ronde koepelbehuizing erboven. Het water uit de bergen werd hierin opgevangen en bewaard. In één ervan zat nog water. Ook zagen we dit soort waterbekkens bij een aantal modernere huizen. Toen we uit de heuvels kwamen zagen we een prachtig groen dal. Eindeloze rijen met slaplanten staan hier. De eerste bedden werden vandaag al geoogst door grote groepen mannen die kist na kist in de klaarstaande vrachtwagens zetten. Aan het eind van het dal ging de stoffige en stenige zandweg over in een brede betonweg van wel 20 cm dik. Daar zijn heel wat vrachtwagens met beton voor nodig geweest. Het fietste wel lekker zo naar beneden.

dinsdag 14 januari. Albaricoques

Vanochtend hebben we de was gedaan. Het is prachtig helder weer en er staat een koude wind. Zo kunnen we vanavond weer fris in bed. We hebben de winkel in het dorp ontdekt, echt weer zo’n klein winkeltje waar ze best veel producten hebben staan.Vanmiddag bedachten we dat we weer eens bij zo’n Aziatische bazar binnen wilden kijken. Er zijn drie glazen bekers gesneuveld, één ontplofte toen er heet theewater in gedaan werd, de andere twee gingen tegen de vlakte toen Nout buiten zijn benen over elkaar sloeg en daarbij het dienblad met de theeglazen meenam. Vorige reis is er al een bord gesneuveld en de rest ziet er ook niet meer zo goed uit. De coating begint wat sleets te worden. Samen met nog wat andere wensen op ons lijstje, reden genoeg om zo’n Action in het kwadraat te bezoeken. De heenweg ging eerst langs het plastic, maar al gauw waren we in de heuvels. We moesten een bergketen oversteken op een zandweg en dat was toch wat pittiger dan we gedacht hadden. Van bovenaf hadden we een goed uitzicht op het dal beneden en het dorp Nijar wat omsloten is door de kassen. Het is niet zo’n gezellig dorp, er loopt een brede doorgaande weg doorheen, er zitten grote bedrijven aan weerszijden. De bazar was snel gevonden, maar had helaas niets van ons wensenlijstje. Na een kop koffie begonnen we aan de terugweg. Nu via de wat bredere autowegen, wat wel aanmerkelijk eenvoudiger fietste maar ook veel minder leuk met de voorbij razende auto’s. Bergaf ging weer fijn. De bazar blijft voorlopig op ons lijstje staan, we komen er vast weer eentje tegen. 
 

woensdag 15 januari, Terque

Op weg naar het tankstation zagen we bovenop de plastic kassen een paar mannen lopen. Nooit geweten dat je daar op kon lopen. Ze hadden een grote slang bij zich waarmee ze de daken nat spoten met een soort kalkmengsel uit een grote tank achterop een vrachtwagen. De reden weten wij niet zeker, maar we denken om de sterke zonnestraling wat te reduceren. De tank was snel gevonden, gas en diesel erin en dan weer verder. We zijn na een stuk A7 weer een kleinere weg opgegaan, de N340A. Die is veel leuker om te rijden. We maakten een stop in Gádor en hebben door het dorp geslenterd. Boven het dorp staat een robuust kasteel. Beneden kwamen we bij een restaurant waar een menu del dia werd aangeboden. Het was al ruim na lunchtijd, dus dit kwam wel goed uit. We hebben weer prima gegeten en zijn daarna verder gereden over  de A348 naar Alhama de Almeria. De camperplek daar vonden we echter niet zo prettig, een stoffige parkeerplaats onder het dorp naast de doorgaande de weg. We reden door naar Terque, dat kenden we nog van een andere reis. Een prima parkeerplaats, omzoomd door sinaasappelbomen. Heerlijk rustig.