De noordkust
1 maart 2025 - Cóbreces, Spanje
Donderdag 27 februari, Pocinho
Zoals verwacht is het weer vanmiddag omgeslagen. We hebben vanochtend nog wel gewandeld, maar het laatste stuk van de tocht hebben we niet meer gedaan, omdat het ging regenen. Gelukkig konden we ergens vanaf de wandelroute over een hobbelpad naar de weg komen en zo terug naar de camper. Voordat het echt nat werd waren we binnen. Voor de komende dagen is het weerbeeld in dit deel van Portugal niet anders dan vandaag, dus we besluiten de boel maar in te pakken en een stuk noordwaarts te rijden, dat is met dit weer de beste optie. Het is zo duidelijk dat er grote branden hebben gewoed in dit gebied. Er staan overal zwart geblakerde staken op de hellingen. Zo hier en daar zijn er weer nieuwe velden ingepoot. Nu komt er wel weer een hoop groen op daar tussen in. De eucalyptusbomen zetten van onderaf aan gewoon nieuwe loten, dat zijn over een paar jaar weer grote bomen. Het ruikt wel vaak lekker tussen de eucalyptussen, een zoete kruidige geur. Na de brandheuvels wordt het landschap gelukkig wat groener met veel vliegdennen en zo hier en daar een weide. Aan het eind van de middag zoeken we een plekje voor de nacht. We staan nu aan de rivier de Douro, vlakbij een plek waar in de zomer een op-en afstapplaats is voor passagiersschepen. Er is een grote parkeerplaats waar bussen kunnen staan. Beneden bij het water is een kleine jachthaven waar het nu natuurlijk doodstil is. We hebben een klein stukje langs de rivier gelopen naar een café wat waarschijnlijk ook alleen maar in het toeristenseizoen geopend is. Vlak achter de parkeerplaats is een oud spoor, het is zo te zien al heel lang niet meer gebruikt. Daar zijn we over teruggelopen, dat scheelde weer een paar modderplassen.
vrijdag 28 februari, Allariz
Het noordelijke deel van Portugal is mooi om doorheen te rijden. In het bergachtige gebied is veel grond in cultuur gebracht voor olijven, druiven en fruitbomen. De heuvels zijn vaak bedekt met mooie dennenbossen, afgewisseld met weides. De dorpen zijn klein, maar zien er prima uit. Niet verkeerd wonen hier. De overgang naar Spanje is niet te herkennen, maar de strepen op de weg houden op en het weggetje wordt steeds smaller, we zijn blij dat we geen tegenliggers hebben. We zijn aan het eind van de middag in Allariz, een stuk later dan verwacht. Toch hebben we wel zin om de geplande wandeling van 3 uur te maken. We lopen de stad uit de heuvels in en daar zijn prachtige eikenbossen met varens op de bodem. De takken zijn vaak bedekt met afhangend groengrijs mos, soms een spookachtig gezicht. De paden zijn vaak begrensd door oude stenen muren, helemaal met groen mos bedekt, prachtig om te zien. De paadjes zijn soms ingelegd met stenen die er denk ik al heel lang liggen. Het is een prachtige wandeling door de heuvels. Zo hier en daar zien we herreo’s, dat zijn kleine voorraadschuurtjes, opgebouwd uit latten. Ze staan op palen met een platte steen aan de bovenkant om ongedierte tegen te houden. Ze schijnen met name in dit deel van Galicië voor te komen. Als we bij de camper terugkomen zijn we wel uitgelucht. Alles bij elkaar was het een lange dag.
Zaterdag 1 maart, Cobreces
We rijden eerst een heel stuk naar het noorden. De bergen zijn voor een deel nog in wolken gehuld, we zien de flarden soms opstijgen als de zon er vat op krijgt. We rijden een tijd langs de brede rivier de Miño, het lijkt hier een beetje op het Moezelgebied. Later rijden we door dikbeboste heuvels tot we bij de kust aankomen. Dit deel van Spanje stond al lang op ons lijstje en vandaag rijden we kilometers lang langs die kust richting het oosten. De zee is niet zo vaak te zien als we gehoopt hadden, maar het landschap is mooi. Rechts naast ons soms hele hoge bergen, vaak met mooie groene weides ervoor. Links het heuvelachtige landschap wat uiteindelijk bij de kust uitkomt. Er komen regelmatig riviertjes uit de bergen richting de zee. Aan het eind van de middag komen we op de camperplaats bij Cobreces. Het is een klein dorp met twee enorm grote kerken. We staan een klein eindje erbuiten en hebben zicht op prachtig groene weiden. Een wandeling door het dorp vinden we vandaag genoeg. We zijn best een beetje moe en het is ondanks de zon behoorlijk koud.


Fijn dat jullie dit stukje ook nog konden zien. Volgende keer Porto aan doen, mooie stad en het achterland van de Douro is beslist de moeite waard. Tot gauw Phieneke