De warmte gevonden

Zaterdag 10 januari Marines Viejo

De camperplek in Teruel is prima ingericht. Het is weliswaar een betonnen plein, maar er staan bomen, de plekken zijn ruim en er is water en een loosplek. Hiervandaan naar de stad is het een kwartier fietsen. Teruel is de provinciehoofdstad en is inderdaad een stad. Het oude centrum ligt natuurlijk hoog en heeft veel  mooie oude gebouwen in Moorse stijl. De Moren hebben dan ook vele eeuwen over dit gebied geheerst. In de burgeroorlog waren er veel verwoestingen in de stad en in de opbouw is er behoorlijk gemoderniseerd. De buitenwijken zijn ruim opgezet met veel parkjes tussen de hogere gebouwen. In het centrum zijn diverse ruime pleinen, smalle straatjes met veel winkeltjes en zelfs met dit koude weer terrassen buiten waar de mensen gaan zitten. Dan zijn wij maar koukleumen😂. 

In het smalle straatje wat leidt naar het gezellige centrale plein waar veel winkelstraten op uitkomen zit een onopvallende ingang van een kerk. De binnenzijde is echter overweldigend om te zien met veel goud en prachtige versieringen. Ook de grote kathedraal is prachtig om te zien. Na een ochtend ronddwalen lunchen we in de stad voor we teruggaan naar de camper. Hoe mooi alles ook is in dit gebied, we willen toch graag een beetje van de hogere temperaturen richting de kust genieten. We belanden in het achterland van Valencia in een mooi natuurgebied, Parc Natural Serra Calderona vlak onder het dorp Marines Viejo. Het is een  bergachtig groen gebied hier, heel mooi. En vanmiddag zaten we voor het eerst zonder jas in de zon. Zo lekker.

Zondag 11 januari Marines Viejo

Het was heel stil en heel donker vannacht, prima geslapen. Het duurde vanochtend een hele tijd voordat de zon over de bergkam kwam, maar vanaf dat moment werd de temperatuur heel aangenaam. Voor die tijd waren er echter al talloze motors voorbijgekomen, zowel omhoog als omlaag. Blijkbaar is dit een heel poulaire route in het weekend, ook voor wielrenners.
Wij maakten een mooie wandeling. Eerst door het dorp, dat was weinig aansprekend, er was geen winkel en geen café. Daar liepen we dus snel doorheen. Het eerste stuk hebben we langs de waterkanaaltjes gelopen, niet zwaar en praktisch vlak. Na dat we de weg waren overgestoken begon de klim. Naarmate we verder klommen kregen we steeds meer uitzicht. En toen we dachten verder een gemakkelijke brede weg terug te hebben gaf de route een afslag aan over een smal pad omhoog. Het was een schitterende route over geitenpaadjes met aardig wat klauterwerk heel diep een kloof in. Uiteindelijk waren we boven op een grote rots en hadden een prachtig uitzicht op het dorp. We konden ook de camper mooi zien van bovenaf. Vandaar weer de geitenpaadjes naar beneden om daar over kleine keitjes de rivier over te steken. Het was een avontuurlijke tocht. Daarna  was het heerlijk om in de zon naast de camper een kop thee te drinken.
 

Maandag 12 januari Marines Viejo

Gisteravond hebben we een tijd over de kaart gebogen gelegen om voor vandaag een behoorlijke fietsroute uit te zoeken, binnendoor naar Olocau, die niet meteen bij een geitenpad eindigde. Dat leek vanochtend aardig te lukken. Nadat we bij de camper eerst een stuk gedaald hadden begon de klim naar boven over een zandpad waar ook wel wat steentjes lagen, maar het was goed te doen. Na twintig minuten hard trappen naar boven was onze route echter geblokkeerd. We stuitten op borden van verboden militair terrein en er stond een groot hek!! Dat was nergens te vinden op een kaart of google. Dus daar hadden we geen rekening mee gehouden. Heel jammer dat onze route door het beschermde natuurgebied niet verder kon gaan. We zijn weer terug naar beneden gefietst en zijn langs de camper naar de CV 25 gefietst. Dit is een smalle, maar prima geasfalteerde weg naar Olocau. Daar hebben we heerlijk in de zon koffie gedronken bij het enige restaurant wat dit dorp rijk is. De balkonnetjes die boven ons zaten hadden prachtige tegels een de onderkant, heel leuk om naar te kijken. Aan de overkant zat de onvermijdelijke speeltuin die in elk dorp te vinden is.

 Na de koffie hebben we nog een stuk route gereden die wij oorspronkelijk bedoeld hadden, maar dan uit tegenovergestelde richting totdat we vlak bij de kazernes uitkwamen. Daar vonden we een muurtje waar we onze lunch hebben verorberd. We hadden uitzicht op een groot vlak gebied tussen een aantal bergketens in. En toen begon de lange weg naar boven. Het was een aardige klim, ik denk dat we onze workout vandaag wel hebben gehad.