Via verde de la Sierra

Donderdag 6 februari, Coripe

Na een week op hetzelfde plekje begint het wel weer te kriebelen. We rijden weer een prachtige route met uitzicht op lappendekens aan akkers met steeds verschillende kleuren onder de hoge rotsen. Prachtig om te zien hoe alle stukjes land benut worden. Dit deel van het land is toch een stuk groener dan de omgeving van Murcia. We reden de hoge bergen uit en kwamen meer in vlakker land terecht waar evengoed nog hele hoge heuvels zijn. Toen we halverwege aan de koffie zaten kwam er een man met kistjes aardbeien het restaurant binnen en probeerde aan de diverse gasten een kistje te slijten. Nu zijn wij dol op aardbeien en €5 voor 2 kilo is beslist niet duur, dus liepen wij met zo’n kistje naar buiten. De laatste 18 kilometer rijden we over een lekker smal weggetje met niet overal even goed wegdek. Als er een tegenligger komt moeten we goed aan de kant kruipen, maar ook weer niet al te ver, want er liggen diepe geulen direct naast de weg. Daar willen we niet in terecht komen. We rijden naar het station aan de via verde en willen daar parkeren. Op de kaart hadden we gezien dat dat wel mogelijk was. Er stoof echter meteen een mannetje naar buiten en hij verbood ons om hier te gaan staan. Hij verwees ons naar de area recreativa, een twee kilometer verderop. Nu is dit wel een prachtig stukje, een redelijk vlak gebied met parkeerplaatsen, bomen en vuilnisbakken en een prachtig uitzicht, alleen het eerste deel van het weggetje hier naar toe was heel steil en heel smal. Nout reed er echter zonder mankeren naar beneden en nu hoop ik maar dat het omhoog ook zo goed gaat🙃. Vanmiddag fietsten wij het stuk naar Puerto de Serano. Wat een prachtige landschappen kwamen we tegen onderweg, na elke bocht was het weer anders en dat geldt zeker voor de vele tunnels die er op dit stuk zitten. De langste was 1 km. Gelukkig zijn de meeste langere tunnels wel verlicht. Vanaf het stationnetje van Puerto de Serano zijn we nog doorgereden naar de stad. We hadden gelezen dat de kerk erg mooi moet zijn van binnen. Helaas was hij gesloten, dus na een rondje door het dorp hebben we de via verde weer opgezocht. Heel langzaam bergopwaarts rijdend kwamen we weer bij de afslag naar de camper aan. Alweer een prachtige dag, afsluitend met een heerlijke bak aardbeien.

vrijdag 7 februari, Coripe

Het was hier doodstil vannacht. En wat heerlijk wakker worden midden in de natuur met de opkomende zon. Vandaag hebben we het andere deel van de via verde gefietst, naar Olvera. De bouw van het spoor is begonnen rond 1827 ten behoeve van het vervoer van olijven, graan en erts. Het was net klaar toen in Spanje de burgeroorlog uitbrak. Toen die eindelijk afgelopen was, was er geen behoefte meer aan dit spoor, er heeft dus nooit een trein gereden op dit traject met 30 tunnels en 4 grote bruggen. Na een half uur fietsen kwamen we bij het  infocentrum over de vale gier. Er zit hier boven op de rotsen een populatie van 400 gieren die op de thermiek rond die rotsen cirkelen. De jongeman van het infocentrum was heel enthousiast en vertelde veel bij het tonen van de livecamerabeelden ( ik heb daar twee prachtige foto’s van genomen ). We hebben vandaag veel geleerd over de vale gier. Ze kunnen 30 tot 35 jaar worden, hebben een spanwijdte van 2.30 meter en vormen koppels voor het leven. Er wordt één ei per nest gelegd, beide ouders zorgen voor het jong wat na 5 maanden de deur uitgezet wordt. Ze leven van kadavers, kunnen dat op 5 km afstand ruiken. Zelfs de botten worden gegeten en die worden volledig verteerd door het sterke maagzuur van het beest. Ze kunnen 30 dagen zonder voedsel, omdat ze maar heel  weinig energie  gebruiken met vliegen, omdat ze gebruik maken van de thermiek.                           Na dit interessante verhaal gingen we verder. Een half uur later vond Nout z’n band wel erg zacht. Daar bleek dus een lek in te  zitten. Gelukkig stonden we net bij een boerderij en konden we een emmer water krijgen om het lek op te sporen. Na een goed half uur was de klus geklaard en konden we verder met de tocht. We hebben genoten van de prachtige landschappen, waar veel in cultuur gebracht is op de diverse heuvels. We zagen mooie huizen op romantische plekken, omsloten door heuvels met geweldig  uitzicht, boerderijen met mooie bruine koeien, mooi opgeknapte stationsgebouwtjes,  honderden geiten en prachtige vogels. Kortom weer een mooie dag.

zaterdag 8 februari, Coripe

Na de regenbuien van vannacht ziet het weer er redelijk uit. We lopen op ons gemak naar het stationnetje voor een kop koffie. Daar is het een nu heel druk en levendig. De parkeerplaats staat bomvol, fietsers en wandelaars passeren het station, er slenteren gezinnen met kinderen op en neer. Ook bij de fietsverhuur is het druk. Er worden naast gewone fietsen ook dubbele fietsen met een dakje erboven verhuurd. En dat alles terwijl erin het dalletje hiernaast driftig gestookt wordt, de rookwolken trekken over het terras. Wel leuk om mensen te kijken.                                Vanmiddag maakten we een mooie wandeling die achteraan op de recreatieplaats eerst steil omhoog gaat. We krijgen al snel een mooi doorkijkje naar beneden. Door stille bossen en langs boomgaarden maken we een hele grote omtrekkende beweging achter de berg langs tot de camper weer in zicht komt. We hebben er dan drie uur wandelen op zitten en zijn niemand tegengekomen. Heerlijk rustig. Dit in tegenstelling tot de recreatieplek. Daar rijden de auto’s en campers af en aan, ook zijn er aardig wat wandelaars. Die komen vaak voor het kapelletje en de majestueuze boom die hier staat. Die schijnt tot boom van het jaar 2024 verkozen te zijn. We zijn benieuwd wat er allemaal blijft vanavond en of dat veel geluid gaat opleveren.