Alhambra

Zaterdag 25 januari, Granada

We moesten een ruim half uur omhoog fietsen om bij het Alhambra uit te komen. We hadden eigenlijk niet verwacht een dag van tevoren de tickets te kunnen bestellen. Mazzel dus. Eerst naar de ticketshop om de digitale tickets in te wisselen voor de papieren versie en de daarbij behorende telefoons met foto’s en uitleg. Hiermee gewapend gingen we naar de ingang waar iedereen zijn paspoort moest laten scannen. 
Na een hele dag ronddwalen in het Alhambra dwarrelen de vele indrukken door mijn hoofd. Er zijn vele beschrijvingen mogelijk, machtig, groots, indrukwekkend, enorm, ongenaakbaar, overweldigend, het ene niet meer waar dan het andere. Het is een enorm complex waaronder ook 4 grote paleizen, elk met zijn eigen ontstaansgeschiedenis. Natuurlijk loopt als een rode draad de ver- en heroveringen door de verhalen. Er is eeuwen aan ver - en gebouwd, afgebroken, gerestaureerd. Elke heerser heeft met zijn ideeen een eigen stempel gezet. Na acht eeuwen Moors regime kwamen de christenen die hun eigen uitingsvormen hadden. Zij hebben wel veel Moorse versieringen laten zitten uit respect voor de schoonheid ervan.

De paleizen zijn ongelooflijk rijk gedecoreerd, zowel de muren, vloeren als plafonds. Ik heb nog nooit zoveel tierelantijnen bij elkaar gezien. Er zijn talloze mooie doorkijkjes en daarnaast strak aangelegde tuinen met mooie waterpartijen. Dit laatste is zeer bijzonder, omdat al van heel vroeg stromend water was aangelegd voor de badhuizen, fontijnen en zeer veel waterpartijen. De paden zijn met grote kiezels ingelegd en bevatten vaak figuren. Het kasteel van Karel V is van buiten een grote stoere rechthoek, binnenin is een groot rond plein met galerijen rondom. En dat op twee verdiepingen. Daar binnenin is een vrij toegankelijk museum gevestigd.  De naastliggende kerk is ook uiterst rijk versierd, er is geen plek onbenut gelaten. Het paleis Nazaries kent de meeste Moorse invloeden, zo rijk en bijzonder.
In schril contrast met alle pracht en praal is het laatste gedeelte , La Acazaba. Dit is het militaire gedeelte, een onneembaar bastion met blinde dubbele muren en hoge robuuste torens. Hier geen versieringen, maar alles functioneel op verdediging ingesteld. Bovenop de hoogste toren hadden we een geweldig uitzicht over de enorme hoogvlakte over de paleizen op de heuvels. Hier kon geen vijand ongezien dichterbij komen.

Het was een overweldigende ervaring hier rond te lopen op dit enorme complex waar vele generaties al vanaf het jaar 1000 gewoond en gewerkt hebben. Ongelooflijk zoveel geschiedenis als hier ligt bij de prachtige paleizen hoog boven de vallei uittorenend, verheven boven het gewone volk.
 

zondag 26 januari, El Borge

Na een geweldige dag gisteren hadden we geen puf meer om te koken. Gelukkig zat er een restaurant bij de camperplaats, alleen ging dat pas om 20.00 uur open. We slenterden er op ons gemak naartoe en bestelden eten. Toen pas kregen we te horen dat de kok er pas tegen 21.00 uur zou zijn. Inmiddels zaten we allebei met een flinke bel wijn voor ons neus, dus zat er niet veel anders op dan wachten. Tegen 21.30 kregen we eindelijk de maaltijd. Pffft. Het was wel erg lekker. 
We wilden vroeg gaan slapen, omdat we best moe waren. Helaas begon om 23.00 uur de Spaanse disco vlak bij de camperplaats. Dit duurde tot 5.00 uur vanochtend. Weinig geslapen dus.

Na een fijne douche zijn we op weg gegaan. We hadden een prachtige  route uitgezet over de hoogvlakte van Granada, eerst over de weg 338 en later over de 402. Het gebied rondom Granada is druk bebouwd, alle dorpen zijn daar zo’n beetje aan elkaar gegroeid. Later reden we over prachtige smalle wegen die alle kanten op kronkelden en vele dorpjes aandeden. We hadden schitterende uitzichten over de heuvelachtige hoogvlakte, volledig benutte bergen met akkers en landbouwgrondjes en een mooi groen stuwmeer. Na twee uur rijden sloegen we af, een langgerekt dal in. Na 20 km is daar een kloof waar een mooie wandeling te maken valt, naar El Saltillo, de rivier in een woeste kloof. Het begin viel niet echt mee, we moesten over een hele steile helling waar het pad niet echt zichtbaar was en waar veel los gesteente lag. Dat was wel even zwaar, we deden er ook een tijd over. Gelukkig kwamen daarna op een beter pad wat langs de waterleiding loopt en nauwelijks meer stijgt. Dit hele smalle pad liepen we tot het eind. Onderweg kwamen we van die ijzeren loopbruggen tegen die aan de berg geklonken zijn en waardoor je recht naar beneden kunt kijken. Best een beetje spannend. Aan het eind kwamen we bij de rivier die hier door het dal loopt. Er was een kleine waterval en een mooie  poel met heel  helder water. Daarna liepen we terug om over de hangbrug van 54 meter lang te kunnen lopen. Deze brug hangt 70 meter hoog boven de rivier de Almanchares. We  moesten daarvoor wel eerst weer een heel stuk de steile helling af. De brug was gemakkelijk te belopen, maar wiebelde  wel heen en weer. Het was een spectaculaire wandeling. Inmiddels staan we op een prettig plekje vlak onder El Borge. Morgen het dorp maar eens verkennen. 
 

maandag 7 januari, El Borge

Vandaag is het weer zoals verwacht wat minder. De wolken hangen vlak boven het dorp en zo nu en dan valt er wat regen. Gelukkig zitten we hier niet zo hoog, op 200 meter, dus de temperatuur valt mee. We zijn vanochtend op verkenning gegaan in het dorp. Dit ziet er goed verzorgd uit, allemaal witte huisjes en nette smalle straten. Er staan heel veel planten in de straten. We mochten van de dames die daar schoonmaakten de kewel even bezichtigen, dat was een meevallertje. We liepen over de steile helling naar de bovenkant van het dorp, daar zit een museum over de bandieten die hier vroeger hebben rondgelopen. Helaas was het vandaag dicht. Vanmiddag hebben we ons rond de camper vermaakt, ik heb wat gebakken en heb aan campervlijt gedaan.