Sierra Norte

Woensdag 12 februari, La Pueblo de Cazalla

We hebben een regeldagje vandaag. Eerst op en neer naar Estepa om lpg te tanken. Dat is de dichtstbijzijnde tank, verderop is er weer een hele tijd niets. Voorlopig kunnen we hiermee weer vooruit. Dan door naar La Pueblo de Cazalla. Daar is de enige camperplaats in de wijde omgeving waar ook stroom is. Dat hebben we nu wel even nodig, want we hebben nu 4 accu’s die leeg of bijna leeg zijn. De komende tijd zal het zoeken worden als we weer eens stroom nodig hebben. Plekjes genoeg, maar weinig stroom. In Puebla is vlakbij de camperplaats een grote wasmachine bij een tankstation. Daar maken we dankbaar gebruik van, de bedden konden wel een beurtje gebruiken. Vanmiddag zijn we even het dorp ingelopen. Een mooi dorpje met goed onderhouden huizen. Achter de grote poorten konden we zo nu en dan een kijkje nemen en zagen mooie binnenplaatsen met planten en waterpartijen. In de smalle straten is vaak geen parkeerplaats te vinden, maar veel mensen hebben een garage onder hun huis , er zijn hier zelfs ondergrondse parkeergarages. Voor elk probleem is een oplossing.

donderdag 13 februari, Cazalla de la Sierra

Op een anderhalf uur rijden in de Sierra Norta hebben we een mooie via verde ontdekt. Het weer ziet er aardig uit, dus gaan we op weg. Al snel rijden we door heel licht glooiend landschap met eindeloze akkers en boomgaarden. Het is het “platte” gebied van Sevilla en er lijkt geen einde aan te komen. Voor  het eerst in weken rijden we kilometers lang rechtuit zonder enige bocht. Na een tijdje zien we de donkere bergen van Sierra Norte aan de horizon verschijnen. We rijden daar weer langzaam omhoog. Het landschap is ook veel afwisselender met weiden, bossen en de dehesa. Dat is een half open weide landschap met ver uit elkaar staande bomen. Nu al is er er soms een tapijt van bloemen te zien. De Iberische varkens worden vaak in zo’n gebied gezet, ze doen zich dan tegoed aan de eikels. Wij rijden naar Constantina, daar is volgens de app een camperplaats, dan kunnen we morgen doorrijden naar de start van de via verde. We maken eerst een wandeling door het dorp en bekijken de resten van een oud kasteel. Er is niet veel van over, maar het uitzicht is weer prachtig. Als we naar de camperplaats willen rijden lukt dat niet, omdat er een bouwstelling staat in de straat die we moeten hebben. Omrijden in het dorp is geen optie met die smalle straatjes, dus we beslissen om dan maar ineens door te rijden naar het begin van de via verde. Het is een prachtige rit door de heuvels en we vinden ook de afslag. We moeten een paar honderd meter over een zandpad naar de parkeerplaats, maar na honderd meter komen we een enorme plas tegen over de breedte van de weg. We durven niet het risico te nemen om vast te komen zitten, dus Nout rijdt achetruit het zandpad weer af. We rijden een klein stukje door naar het station waar ook een parkeerplaats is, maar dat is zo’n naargeestig stuk in een gebied met kuilen en losse stenen en bouwmateriaal dat we maar weer omdraaien en verder rijden naar Cazalla de la Sierra waar een plek is waar je met de camper mag parkeren. Weer een half uur door prachtig gebied. We moeten hier het hele dorp door en vinden uiteindelijk bij het stadion beneden bij de sportvelden het door ons gezochte plekje. Het is inmiddels half acht en  bijna donker.

vrijdag 14 februari, Cazalla de la Sierra

Vanochtend zijn we eerst het dorp maar eens gaan verkennen, daar was het gisteren te laat voor. Ook hier zien de huizen en straten er goed onderhouden uit, er zijn aardig wat restaurantjes en wat kleine winkeltjes. We drinken een kop koffie in het centrum en slenteren dan via het grote plein terug naar de camper. Op het plein staat een imposante kerk. Hij is heel hoog en robuust, er zitten bijna geen ramen in en op de toren zitten ooievaarsnesten. Ook van binnen is het een imposante kerk met enorme zuilen die het dak moeten dragen, mooie versieringen en een hoop heiligenbeelden. En dan te bedenken dat deze constructie al vanaf 1350 gebouwd is. 

Bij de camper sluiten we de boel af en rijden terug naar de via verde die we gepland hebben. Het kost moeite om een parkeerplek te vinden, de wegen zijn veel te smal om aan de kant te gaan staan. Uiteindelijk lukt het vlak voor de spoorwegovergang. De trein van Sevilla naar Merida rijdt hier, maar omdat het een enkel spoor is moeten de dieseltreinen hier op elkaar wachten om te kunnen passeren. De via verde is weer prachtig. De eerste 5 km fietsen we over een zandweg die soms behoorlijk modderig is en waar ook erg grote plassen staan. Het landschap is zo mooi, weidegebied, afgewisseld met bossen met steeneiken en kurkeiken en zo hier en daar een boerderij. Onder de bomen grazen vaak schapen. Na een uur wijken we even van de route af om een stukje te lopen naar een paar prachtige watervallen. Het is een prachtig recreatiegebied waar wij in de zon onze lunch opeten. Daarna is het nog een goed half uur fietsen naar Cerro de Hierro. Dit is een oud mijnbouwdorp op de top van de heuvels, waar de Romeinen al ijzererts uit haalden. In de 19e eeuw kwam de mijn in Engelse handen en uiteindelijk sloten ze demijn in 1985. Er is nog steeds een straatje met (half ingestorte) mijnwerkershuisjes aan de rand van het dorp. De teruweg ging weer lekker gemakkelijk bergaf. We waren snel weer bij de camper en rijden terug naar Cazalla de la Sierra. We staan weer beneden bij de sportvelden. Achter ons het voetbalstadion waar geregeld teams in - en uitlopen, links de atletiek en padelbanen en recht tegenover ons de stierenvechtersarena. Daar is echter niets te beleven.